De Elfstedentochthistorie

 

Het ontstaan van de tocht.

Het is al heel lang een bijzonder sportieve prestatie om op één dag schaatsend alle elf Friese steden te bereiken: een afstand van bijna 200 kilometer. Van enkele tientallen volbrengers van vroeger, zijn de namen bekend gebleven. Hun successen werden in de familiekring trots van generatie op generatie doorverteld.

Onder de honderden mannen en vrouwen die in de lange winter van 1890 op 1891 op eigen benen de tocht hebben geschaatst en uitgereden, bevond zich ook de grote sportman Willem ('Pim') Mulier. Hij kwam op het idee de Elfstedentocht te organiseren. In 1909 was het zover. Toen schreef de Friesche IJsbond voor de eerste keer een Elfstedenwedstrijd uit.

De Friesche IJsbond wilde het maar bij deze ene keer laten. Maar mr. M.E. Hepkema, jurist in Leeuwarden, was van mening dat deze vorm van schaatssport moest blijven. Hij vond het belangrijk een aparte organisatie daarvoor op te richten. Enkele dagen daarna - op 15 januari 1909 - richtte hij, samen met andere enthousiaste Friezen, de Vereniging 'De Friesche Elf Steden' op. Het doel van de vereniging is; "het behalen van de ijssport in de provincie Friesland en in het bijzonder het organiseren - zo mogelijk jaarlijks - van Elfstedentochten op de schaats". Mr. Hepkema was de eerste voorzitter (van 1909 tot 1947).

De prijzen van de Elfstedentocht.

Alle wedstrijdrijders die de tocht binnen de tijd voltooien en alle stempels hebben verzameld, ontvangen het Elfsteden kruisje. Daarna ben je als winnaar van de Elfstedenstrijd in de media zeer populair. De elf eerste mannen en de eerste vijf vrouwen ontvangen een medaille. Het aantal prijzen bij de vrouwen is lager dan het aantal prijzen bij de mannen omdat er meer mannen meededen dan vrouwen. De winnaar ontvangt dan de Pim Mulier wisselprijs: een grote zilveren schotel, met daarin de route van de Elfstedentocht en alle winnaars in gegraveerd. De snelste vrouw krijgt twee wisselprijzen: een zilveren bokaal (grote drinkbeker, vaak met voet) en ook een zilveren wisselbeker. Zowel de mannelijke als de vrouwelijke winnaars krijgen een krans. Beide namen worden ingegraveerd in het beeld van de Elfstedenrijder, dat voor het FEC in Leeuwarden staat. De prijsuitreiking vindt plaats tijdens de huldiging in de namiddag van de wedstrijddag in Leeuwarden.

De route van de Elfstedentocht.

In het begin werd de Elfstedentocht ‘om de noord' gereden, dus volgens de zogenaamde noordelijke route. Dat wil zeggen: Leeuwarden - Dokkum - Franeker - Harlingen - Bolsward - Workum - Hindeloopen - Stavoren - Sloten - IJlst - Sneek - Leeuwarden. Dit was dezelfde route die Pim Mulier in 1890 ook reed. Vanaf 1933 verviel de tussentijdse doorkomst in Leeuwarden en werd er voor een zuidelijke route gekozen. Het traject Franeker -  Dokkum ging voortaan over Oude Leije. Ook in 1940 werd over de zuidelijke route gereden. In 1941 werd voor het laatst besloten om de noordelijke route te nemen. In 1942 nam het bestuur het besluit om voortaan alleen nog maar via de zuidelijke route te schaatsen. Dit om de meren in de avonduren  vrij te hebben van deelnemers.

(Traject betekend de weg of afstand)


't anker Initiatiefnemer van elfstedenreservering.nl sinds 2010 is hotel - café 't Anker
te Leeuwarden. Ook een middelpunt van de Elfstedentocht 2017 - 2018.
Bekend als het ELFSTEDENHOTEL. www.hotelhetanker.nl